“Her şey fani olur, söz ise baki kalır.” İşte bundan dolayı avazımız. Hoş seda bırakabilirsek bahtiyar oluruz.
Ozan, yaşadığı toplumun dertlerinin, kederlerinin, acılarının, sancılarının, hüzünlerinin yanı sıra sevinçlerini, mutluluklarını kendi iç dünyasında yaşarken, yüreğinden ilmik ilmik süzülen inleyişleri ritmik olarak dile getirir. Kimi türkü olur, şarkı olur: çalıp nağmeleşir dillerde. Kimi şiir olarak söylenir hoş bir safa olarak. Kimi gönülleri kuşatır. Kimisi "adam sende" der, geçilir. Kimisi vazgeçilmez olur. Kimi yol olur, kimi yolcuya yoldaş olur. Kimisine "tam beni anlatıyor" denir. Kimisi anlamsızlaşır; girifttir.
Biz ise yaşadığımız coğrafyanın konuşma diliyle şiirlerimizi kaleme almak için uygun buluruz. Söyleyişte olduğu gibi yazıya dökeriz. Eğer bir kusurumuz olursa, affola.
Belki bir yaraya merhem, bir gönüle ufuk, biçareye çare, bir buluta   damla, bir yolcuya menzil olur avazımız.
Mahalli Ozan
Çankırılı edimahmet